Verkiezingen 2010 : Monsterscore Netologie ook topnieuws in Buitenland !

STEM NETOLOGIE!
Met warme gloed mocht ik vernemen dat ik bij de genomineerden ben voor de Vlaamse Bibschool Web-Awards in de rubriek Biblioblogs. Wil je me van de laatste plaats weg houden ;-) dan doe je me echt een plezier door op de stemsite mijn blog NETOLOGIE aan te kruisen. Voor verdere promotie schakel ik graag de woorden van de organisatie in: Met een blog getiteld ‘Netologie - Informatie over digitale bronnen, web 2.0 en bibliotheek 2.0’ mag deze blogger zeker niet bij de genomineerden ontbreken. Stefaan Froyman is de blogger van dienst. Hij is projectmanager bij Winob, het West-Vlaams Informatienetwerk van Openbare Bibliotheken en onder meer verantwoordelijk voor het Provinciaal Bibliotheek Systeem. Gedecentraliseerd Bibliotheekwerk en Netwerking zijn zijn dada. Hij studeerde af in de Bibliotheekschool van Gent met een eindwerk over RFID wat nauw verband houdt met de Provinciale ondersteuning op dit terrein. Hij specialiseert zich daarnaast ook in Web 2.0 applicaties, digitale databanken, beeldcultuur voor jongeren, games en stripverhalen. En daarover blogt hij. Ook zijn links zijn de moeite waard. Voor al mijn mannelijke stemmers: een ferme (virtuele) pint (of gelijkwaardig) en de vrouwtjes een dikke (virtuele) knuffel. Echte exemplaren zijn te bekomen IRL na forwarden van bevestigingsmail. :-)
Serieus gedeelte: De Vlaamse BIB-webawards zijn de winnaars bij voorbaat. Na de (online) cursus 23 dingen heeft dit initiatief heel wat potentieel. Het zorgt voor een staalkaart van wat er te beleven valt, promoot zichzelf, brengt goeie ideeën aan het licht, maakt een stand van zaken op, belicht het online initiatief en de vernieuwingsgolf in bibliotheken en eindigt met een spetterend gala waar virtueel gekoppeld en reëel gekoppeld worden. Het is een proactief signaal tegen het eventueel overslaan van de aangekondige besparingen in de sector uit Engeland, Nederland en Amerika.

De versheidswaarde van culturele producten

Een citaat uit het artikel 'Onder embargo' van Peter Terrin: Binnenkort wordt de lezer een deadline opgelegd: drie weken om te beslissen of hij een boek koopt of niet. Het schetst hoe een op hol geslagen consumentisme nog steeds zijn top niet bereikt heeft en de consumenten verder opgejaagd worden om toch maar mee te zijn met de nieuwste hypes en cultuurproducten. Welke zinnige mens wil daar nog aan mee doen, zou je zo denken? Maar het systeem is zo allesomvattend dat je als liefhebber van een goed verhaal, een goed stuk muziek, film of game gewoon meegesleept wordt. Iets vergelijkbaars zien we bij grote concerten: de prijzen stijgen gigantisch omdat de uniciteit en exclusiviteit opgedreven wordt. In de schaduw van dit artikel moet ik toch even terugdenken aan de denk- en discussiedag van Bibnet laatstleden. Daar werd bij de aanwezigen gepolst of bibliotheken zich zouden kunnen vinden in een systeem dat ze cultuurproducten wel mogen blijven uitlenen maar met een sperperiode van enkele maanden. Steeds meer begin ik te vermoeden dat we met het imiteren van het businessmodel van grote uitgevers (denk maar aan de sprinters) vlug gewin genereren (en ruime appreciatie) maar dat we daar best ook mee oppassen. Is het niet vooral en juist de (minder evidente) taak van bibliotheken om de even kwalitatieve (want ik beweer niet dat mainstream meteen ook pulp is) maar minder gekende werken naar boven te stuwen? Anderzijds zorgt een dergelijke 'opisop'-marketingstrategie er ook meteen voor dat mensen die het werk ergens gemist hebben toch nog terecht kunnen om kennis te maken met het boek/cd/dvd/game in de bibliotheek :-)

Verhalen of muziek, digitaal of fysiek

Een kort artikel in de cultuurpagina's van Knack schetst een mogelijke toekomst voor boek & cd als drager en verhaal en muziek als inhoud. In het artikel 'de cd heeft nog niet afgedaan' schetst Klaus Heymann (oprichter van het in 1987 ontstane Naxos label, één van de grootste aanbieders van klassieke muziek op het net) hoe de fysieke dragermarkt zal stabiliseren en vooral onderhouden blijven door meerwaardezoekers, verzamelaars en digitale critici. Op digitaal vlak mikt hij op het 'all-you-can-eat' buffet met een maandelijkse of jaarlijkse bijdrage. (het business-model van de nabije toekomst). Volgens mij klopt deze hybride constructie en ik durf er zelfs nog aan toe te voegen dat verhaal- of muziekliefhebbers afhankelijk van hun appreciatie zelf keuzes zullen maken wanneer ze het houden bij een digitale versie of een fysieke versie met meerwaarde. Distributie van fysieke materialen zal wel steeds moeilijker worden maar eveneens evolueren richting speciaalzaken met een select publiek en kleine labels voor liefhebbers.

Bibliotheken worden geprivatiseerd

Waarom verbaast me dit nieuws niet echt? Omdat het een halve waarheid en een grote waarschuwing inhoudt. Privatisering legt pijnpunten bloot en verhoogt de productiviteit en de werkbaarheid maar zet helaas ook de deur open voor veel zaken waar jarenlang via vakbonden enz. voor gevochten werd. Het schetst een beetje de zelfgenoegzaamheid van een aantal mensen van een vorige generatie die zich graag zo snel mogelijk statutair wilde vestigen en zich na verloop van tijd ingroeven in de loopgraven (er waren gelukkig ook andere, maar die werden soms meegesleept). De vakbonden, eens verdedigers van de rechten van de arbeiders, werden steeds meer poortwachters van dit systeem. Nu hoop ik dat het hier niet zover moet komen en dat we door de strijd voor moderne en efficiënte overheidsdiensten een buffer kunnen opwerpen. Vanuit de praktijk moet ik getuigen dat er in Vlaanderen binnen de bibliotheeksector hard aan gewerkt wordt maar dat we een aantal 'handicaps' met ons meesleuren. De gemiddelde leeftijd en de achtergrond van onze collega's is daar één van (aan allen met een open visie; hoera!) en de mentaliteit van sommige lokale besturen of mensen binnen deze entourage is een ander (ook IT-diensten!). We blijven niet buiten schot wanneer we het over het overaanbod aan cultuurproducten hebben en bij informatieverstrekking primeert het web. Maar we hebben ook nog steeds een aantal troeven (ledenaantal, spreiding, werkingsmiddelen, opdracht, kennis van onze materie, label van betrouwbaarheid,...) en die moeten we verder inzetten. Want wanneer een politieker in crisistijden hoort dat het voor een kwart of de helft minder even efficiënt kan, begint die al genoegzaam in zijn handen te wrijven. (huh, nu moet je wel even het dossier rond de Lange Wapper in Antwerpen buiten beschouwing laten, kwam plots bij me op). Wist je dat Nedap zijn diensten wil verruimen onder zijn nieuwe naam LIBRIX? En gelijk hebben ze, maar lees dan maar eens goed hoe L.S.S.I. begonnen is. Het donder en bliksemgehalte van dit artikel is groot en nodigt uit tot boeiende discussies, laat de begeleidende foto van deze kranige oude dame en haar uitstraling voor het imago van de bib als startpunt dienen.

E-fitzone

Ik durf het nogal eens opnemen voor het medium games, omdat het meestal wat stiefmoederlijk behandeld wordt. Op deze blog staan al wat verwijzingen naar visuele parels, ingenieuze puzzels, strategische doordenkers en puur onschuldig vertier. Dit gamma kan samen met enkele heel gesofisticeerde PC of Platformspellen inderdaad bijdragen tot het trainen van vaardigheden en daar ligt een mooie toekomst. Ook wat verhaal betreft kunnen sommige games tippen aan boek of film en daar komt nog het interactief segment bij. Maar tot zover deze loftuiting, waar mijn tenen wel gaan van krullen zie je in bovenstaand filmpje. Onder de noemer: hiephoi gamen zet mensen in beweging komen we hier terecht in een digitale gymzaal waar we met kunsstof-stokjes op lichtjes moeten meppen. Zo fake hebben we het nog niet gehad. Game-haters: eat your heart out, want hier kun je terecht de draak steken met het medium en zijn uitwassen.

Librarians Do/Go Gaga

In de rubriek zelfkritiek onderstaande twee filmpjes:
Bij het eerste mag je zelf kiezen:
o Een leuk experiment
o Een krampachtige poging
o Verdienstelijke teambuilding
o Werk aan de winkel

Bij het tweede moet je wel toegeven dat dit heel knap gemaakt is. Welkom bij 'march of the librarians'!

Educatieve game over textiel

Eigenlijk ben ik wel fier. Gisteren eventjes het zoveelste diploma binnengehaald via internet. (poch, poch). En dit keer ben ik, hou je vast, textielexpert! Hoe ik dat voor elkaar kreeg? Dankzij de educatieve game 'Wie wordt textielexpert'. Fedestria (federatie voor Belgische textiel-, hout- en meubelindustrie) wil hiermee meer jongeren aantrekken tot een gespecialiseerde opleiding rond textiel. Of dit zal lukken op deze manier is een ? De game is grafisch verzorgd en werkt technisch goed (uitgevoerd door Playlane). De website is duidelijk en afgestemd op de doelgroep (met goed gemaakte filmpjes). Positief dus. Inhoud: ook niet mis en na een uurtje educatieve versie heb je al heel wat feitenkennis opgedaan over textiel en materiaalsoorten in de brede zin van het woord. De game (losjes gebaseerd op trivial pursuit) verrast niet echt maar kan wel degelijk zijn dienst bewijzen binnen het lespakket. Of dit ook jongeren zal aantrekken tot een opleiding textiel blijft de grote vraag, want waar komen jongeren in aanraking met deze game? De poging blijft gelijk hoe verdienstelijk en tenslotte staat zo'n diploma wel mooi op je cv.