Bibliotheken worden geprivatiseerd

Waarom verbaast me dit nieuws niet echt? Omdat het een halve waarheid en een grote waarschuwing inhoudt. Privatisering legt pijnpunten bloot en verhoogt de productiviteit en de werkbaarheid maar zet helaas ook de deur open voor veel zaken waar jarenlang via vakbonden enz. voor gevochten werd. Het schetst een beetje de zelfgenoegzaamheid van een aantal mensen van een vorige generatie die zich graag zo snel mogelijk statutair wilde vestigen en zich na verloop van tijd ingroeven in de loopgraven (er waren gelukkig ook andere, maar die werden soms meegesleept). De vakbonden, eens verdedigers van de rechten van de arbeiders, werden steeds meer poortwachters van dit systeem. Nu hoop ik dat het hier niet zover moet komen en dat we door de strijd voor moderne en efficiënte overheidsdiensten een buffer kunnen opwerpen. Vanuit de praktijk moet ik getuigen dat er in Vlaanderen binnen de bibliotheeksector hard aan gewerkt wordt maar dat we een aantal 'handicaps' met ons meesleuren. De gemiddelde leeftijd en de achtergrond van onze collega's is daar één van (aan allen met een open visie; hoera!) en de mentaliteit van sommige lokale besturen of mensen binnen deze entourage is een ander (ook IT-diensten!). We blijven niet buiten schot wanneer we het over het overaanbod aan cultuurproducten hebben en bij informatieverstrekking primeert het web. Maar we hebben ook nog steeds een aantal troeven (ledenaantal, spreiding, werkingsmiddelen, opdracht, kennis van onze materie, label van betrouwbaarheid,...) en die moeten we verder inzetten. Want wanneer een politieker in crisistijden hoort dat het voor een kwart of de helft minder even efficiënt kan, begint die al genoegzaam in zijn handen te wrijven. (huh, nu moet je wel even het dossier rond de Lange Wapper in Antwerpen buiten beschouwing laten, kwam plots bij me op). Wist je dat Nedap zijn diensten wil verruimen onder zijn nieuwe naam LIBRIX? En gelijk hebben ze, maar lees dan maar eens goed hoe L.S.S.I. begonnen is. Het donder en bliksemgehalte van dit artikel is groot en nodigt uit tot boeiende discussies, laat de begeleidende foto van deze kranige oude dame en haar uitstraling voor het imago van de bib als startpunt dienen.

E-fitzone

Ik durf het nogal eens opnemen voor het medium games, omdat het meestal wat stiefmoederlijk behandeld wordt. Op deze blog staan al wat verwijzingen naar visuele parels, ingenieuze puzzels, strategische doordenkers en puur onschuldig vertier. Dit gamma kan samen met enkele heel gesofisticeerde PC of Platformspellen inderdaad bijdragen tot het trainen van vaardigheden en daar ligt een mooie toekomst. Ook wat verhaal betreft kunnen sommige games tippen aan boek of film en daar komt nog het interactief segment bij. Maar tot zover deze loftuiting, waar mijn tenen wel gaan van krullen zie je in bovenstaand filmpje. Onder de noemer: hiephoi gamen zet mensen in beweging komen we hier terecht in een digitale gymzaal waar we met kunsstof-stokjes op lichtjes moeten meppen. Zo fake hebben we het nog niet gehad. Game-haters: eat your heart out, want hier kun je terecht de draak steken met het medium en zijn uitwassen.

Librarians Do/Go Gaga

In de rubriek zelfkritiek onderstaande twee filmpjes:
Bij het eerste mag je zelf kiezen:
o Een leuk experiment
o Een krampachtige poging
o Verdienstelijke teambuilding
o Werk aan de winkel

Bij het tweede moet je wel toegeven dat dit heel knap gemaakt is. Welkom bij 'march of the librarians'!

Educatieve game over textiel

Eigenlijk ben ik wel fier. Gisteren eventjes het zoveelste diploma binnengehaald via internet. (poch, poch). En dit keer ben ik, hou je vast, textielexpert! Hoe ik dat voor elkaar kreeg? Dankzij de educatieve game 'Wie wordt textielexpert'. Fedestria (federatie voor Belgische textiel-, hout- en meubelindustrie) wil hiermee meer jongeren aantrekken tot een gespecialiseerde opleiding rond textiel. Of dit zal lukken op deze manier is een ? De game is grafisch verzorgd en werkt technisch goed (uitgevoerd door Playlane). De website is duidelijk en afgestemd op de doelgroep (met goed gemaakte filmpjes). Positief dus. Inhoud: ook niet mis en na een uurtje educatieve versie heb je al heel wat feitenkennis opgedaan over textiel en materiaalsoorten in de brede zin van het woord. De game (losjes gebaseerd op trivial pursuit) verrast niet echt maar kan wel degelijk zijn dienst bewijzen binnen het lespakket. Of dit ook jongeren zal aantrekken tot een opleiding textiel blijft de grote vraag, want waar komen jongeren in aanraking met deze game? De poging blijft gelijk hoe verdienstelijk en tenslotte staat zo'n diploma wel mooi op je cv.

Uitgever 2.0 - blog over de toekomst van het boek

Wiebe de Jager is directeur/uitgever van de academische uitgeverij Eburon en medeoprichter van de eReaders Groep. Hij heeft het op zijn blog: Uitgever 2.0 - blog over de toekomst van het boek over ontwikkelingen in uitgeefland en de toekomst van het boek. Een scherpe pen en dito mening zijn een kwaliteitsgarantie voor zijn blogberichten. Hij schreef in het aprilnummer van InformatieProfessional trouwens een boeiend pamflet/artikel over 'DRM beperkt alleen goedwillende gebruikers'.

Beter dan het bier.

Kwalitatieve humor stoelt op cliché's, timing en creativiteit. Heineken slaagt er meermaals in deze mix op magistrale manier te benutten in hun reclamespots. Prachtig voorbeeld is bovenstaand reclamefilmpje dat ik onlangs mocht ontdekken. Wil je meer? Hier is mijn Heineken Top 3 en de hilarische Bavaria-uitbreiding. Over de kwaliteit van het bier kunnen we het later even hebben.

Nieuw uitgeefconcept Tenpages

Internet verlegt grenzen en beïnvloedt niet in het minst het distributiemodel van boeken, muziek en film. In eerste instantie werd er moord en brand geschreeuwd. Piraten belagen de uitgevers- en distributiekust en richten onnoemlijk veel schade aan. Een hele economie dreigt te verdwijnen met als gevolg werkloze auteurs, kapitulerende gerenommeerde uitgeverijen, broodzoekende muzikanten en ... leeglopende bibliotheken. Overdreven? Ja! Want net die bedreiging heeft voor een heel nieuwe dynamiek gezorgd met nieuwe inventieve modellen. Het is een soort afrekening met oude modellen waarvan het businessmodel de inhoud aan het verdringen was. Eén van die nieuwe concepten is Tenpages. Tenpages biedt aspirant auteurs een platform om 'hun schrijfsels' wereldkundig te maken. Kookboek of dagboek, stripverhaal of literatuur, alles kan behalve studieboeken en wetenschappelijke werken. Allemaal heel mooi, tot hiertoe maar nu: Als je 2000 aandelen verwerft met jouw inzending (waarvan minstens 100 verschillende) dan wordt je boek uitgegeven (of alvast aangeboden aan één van de partner-uitgevers!). Op die manier wordt voorgesteld dat iedereen wint: de schrijver ziet zijn boek verschijnen en ontvangt royalty's, de aandeelhouder krijgt een klein percentage en de uitgever krijgt een gratis voorselectie en een automatische schare aanhangers. Ergens is dit te mooi om waar te zijn en de werkelijkheid gebiedt ons te zeggen dat het risico van uitgeverszijde verschoven wordt naar klantzijde. In hoever dit model rekbaar is, is nog maar de vraag. Het doet me wat denken aan de strippagina's in kranten, vroegen werden stripmakers er voor betaald en nu moeten uitgeverijen betalen om er hun strips te laten verschijnen. Of nog zoals Kristien Hemmerechts het ergens in een pleidooi voor de auteurs verwoordde: in de toekomst zullen de auteurs zelf moeten betalen aan wie hun boek leest... De entertainment-industrie is duidelijk wakker geschoten en maakt zich het medium eigen met nieuwe businessmodellen.