Nieuw uitgeefconcept Tenpages

Internet verlegt grenzen en beïnvloedt niet in het minst het distributiemodel van boeken, muziek en film. In eerste instantie werd er moord en brand geschreeuwd. Piraten belagen de uitgevers- en distributiekust en richten onnoemlijk veel schade aan. Een hele economie dreigt te verdwijnen met als gevolg werkloze auteurs, kapitulerende gerenommeerde uitgeverijen, broodzoekende muzikanten en ... leeglopende bibliotheken. Overdreven? Ja! Want net die bedreiging heeft voor een heel nieuwe dynamiek gezorgd met nieuwe inventieve modellen. Het is een soort afrekening met oude modellen waarvan het businessmodel de inhoud aan het verdringen was. Eén van die nieuwe concepten is Tenpages. Tenpages biedt aspirant auteurs een platform om 'hun schrijfsels' wereldkundig te maken. Kookboek of dagboek, stripverhaal of literatuur, alles kan behalve studieboeken en wetenschappelijke werken. Allemaal heel mooi, tot hiertoe maar nu: Als je 2000 aandelen verwerft met jouw inzending (waarvan minstens 100 verschillende) dan wordt je boek uitgegeven (of alvast aangeboden aan één van de partner-uitgevers!). Op die manier wordt voorgesteld dat iedereen wint: de schrijver ziet zijn boek verschijnen en ontvangt royalty's, de aandeelhouder krijgt een klein percentage en de uitgever krijgt een gratis voorselectie en een automatische schare aanhangers. Ergens is dit te mooi om waar te zijn en de werkelijkheid gebiedt ons te zeggen dat het risico van uitgeverszijde verschoven wordt naar klantzijde. In hoever dit model rekbaar is, is nog maar de vraag. Het doet me wat denken aan de strippagina's in kranten, vroegen werden stripmakers er voor betaald en nu moeten uitgeverijen betalen om er hun strips te laten verschijnen. Of nog zoals Kristien Hemmerechts het ergens in een pleidooi voor de auteurs verwoordde: in de toekomst zullen de auteurs zelf moeten betalen aan wie hun boek leest... De entertainment-industrie is duidelijk wakker geschoten en maakt zich het medium eigen met nieuwe businessmodellen.

Entertainment associaties van Gnod

Gnod presenteert Gnosic, Gnooks en Gnovies. De LOTR-termen daar gelaten is dit terug een brave poging om een zelflerend model te gebruiken voor associatief verkennen. Dit keer een Duitser aan het roer en hij past dezelfde techniek toe voor muziek, films en boeken. Niet wereldschokkend maar toch steeds weer leuk om even uit te proberen en de kwaliteit ervan te testen. Viel SpaB!

Digitaal grasduinen tussen strips

Een tijd terug kon je hier kennismaken met Musicovery die muziek voor je uitzoekt op basis van jaartal en sfeer. Maar ook binnen het stripgenre werd er al in die zin geexperimenteerd. Dargaud lanceerde reeds een vijftal jaar geleden de website LeGuidebd.com Daar kun je volgens bepaalde criteria (leeftijd, genre, recent of classic) een duik nemen in het aanbod stripverhalen of kan je op basis van één selectie verder grasduinen in gelijkaardige strips. Het geheel werkt snel en wordt kleurrijk ingevuld. Zou een dergelijk systeem niet alleen veel mooier maar ook functioneler zijn dan de woordenwolk in aquabrowser?

Strip E-zine Wolfsprent

De Wolfsprent, het stripmagazine van VLABIN-VBC is vanaf 2010 nog enkel elektronisch te raadplegen. Zonder betalend abonnement kun je genieten van een kritisch magazine met tal van striprecensies en beschouwende artikels. Het speelt in op de populariteit (althans in de media) van e-zines, e-books en e-readers. Wolfsprent differentieert zich van andere initiatieven als 'de stripspeciaalzaak' of recensies uit kranten of weekbladen door zijn iets diepgravender karakter en meer uitgebreide recensies. Hoera, hoera, (en dit niet enkel omdat ondergetekende hier ook zijn bijdrage in heeft), maar hoe zal dit nieuwe e-zine zijn publiek vinden? En waarom duikt in het moederblad 'Leeswolf' plots een rubriek 'graphic novel' op? Wat is de strategie en waar blijft de communicatie? Dit verdient meer en beter! Met deze post heb ik alvast dit redelijk uniek en waardevol initiatief al wat in de kijker gezet. Wolfsprent februari 2010.

Ulysses 2.0

Een model voor de toekomst: het klassieke werk van James Joyce werd omgezet in een comic Ulysses 'seen'(of betreft het hier een graphic novel...) en is volledig online te lezen. Het maakt de opstap iets makkelijker en de 'reader's guide' begeleidt je verder. Meer uitleg vind je bij het onderdeel 'how to use this comic'. Heb je bij het lezen een eigen invalshoek ontdekt of wens je met andere lezers te discussiëren over bepaalde passages dan is er een blogfunctie voorzien. Convergentie dus van 'content' en 'interaction'. Het model is zeker interessant maar of dit zonder coaching ook gebruikt zal worden of aanspreekt valt moeilijk in te schatten.

Heerlijk Hoorspel

Eventjes een klein geheim verklappen. Ik was / ben nog altijd verslingerd aan de kwaliteit van 'De Grote Boze Wolf Show'. Het is inventief, grappig en onschuldig entertainment. Heerlijk kijkvoer gericht op kinderen waar ook volwassenen (als ze dat durven erkennen) zorgeloos kunnen van genieten. Nu is me ditzelfde gevoel overkomen met een luisterboek. Na een tip van een collega haalden we 'De Nachtegaal' in huis van het Geluidshuis. De eerstvolgende autoritten waren een genot. Het is werkelijk prachtig uitgevoerd. De casting is voortreffelijk, alles is zeer duidelijk, de teksten geschikt voor elke doelgroep en met heel wat spontane en fijne humor.

De Vlo en de Professor from Mark Borgions on Vimeo.

Op de (overigens heel mooie) website van het productiehuis kun je ook filmpjes zien hoe deze luisterboeken tot stand kwamen en zelf dat is de moeite waard. En om de cirkel rond te maken: Koen Brandt die het geluidshuis 'runt' is tevens de componist van het Grote Boze Wolf-lied.
PS Voor de liefhebbers: er zijn ook audiofilms voor volwassenen, check the site.

iPhoneBook

Recept om een klassiek gerecht wat hipper te maken. Meng een gedegen klassiek medium (prentenboek) met één van de meest hippe technologische toestellen van dit ogenblik (de Iphone). Het resultaat is eenvoudig en charmant. Maar alles staat en valt natuurlijjk met de inhoud.