Google Wave, Project Natal, Norton Heroes

Om het brein nog wat denkwerk te geven over de nabije toekomst wat betreft communicatie, informatie, organisatie en vrije tijd kan je terecht bij:
- het uitgebreide verkoopspraatje van google-wave
- de verdwenen controller bij microsoft xbox, of maw, project natal
- de verrassende marketingcampagne van Symantec: Norton Heroes, great graphics and comics!
En om af te sluiten de bevlogen uitspraken van Eli Neiburger in dib 4:
- 'Libraries become the magnifier of the value that the community creates' ofte 'de bib als vergrootglas voor kwaliteit'
- 'kids probably expect for libraries in 2030 to find more value in the platforms we offer than in te content we collect' ofte 'de content wordt reeds geclaimd door de gemeenschap, laat de bib dan focussen op het platform?'

Leffinge Leuren Radio

In een seizoen waar je over de festivals struikelt ben ik op de site van het leffingeleurenfestival een aardige applicatie tegengekomen. Leffingeleuren brengt ter voorbereiding en om in de sfeer te komen een radio Leffingeleuren aan. Bij de opstart kun je duidelijk zien waar ze dit aardig stuktje programmatuur gehaald hebben om deze eenvoudige maar doeltreffende applicatie te integreren: mixpod. Vooral de vele versies van nummers en de koppeling aan beeldfragmenten valt op. Ook de korte hieronder staande playlist is op die manier opgesteld.

Music Playlist at MixPod.com

In de marge: toch even meegeven dat ik een behoorlijke fan ben van het concept van de '1minutefilm&soundawards', een zijproject van LeffingeLeuren.

Gezinsbond versus Bib

Wat? Een post over de gezinsbond? Are you 'kidding'? Nee, maar een beetje uitleg is op zijn plaats. Hoe het begon...

Door het 'kweken' van kinderen wordt je bijna automatisch lid van de gezinsbond en om de veertien dagen krijg je zo'n vreselijk ouderwetse gezinskrant in je bus. Sedert die keer dat we daar een gerecht in vonden dat nu ook bijna (is het toeval) tweewekelijks wordt opgediend wordt dit 'erfgoedgazetje' voortaan niet meer weggesmeten zonder 'screening'. En dit keer was het weer prijs, maar van een andere orde.

Het artikel 'Kinderspel om je toekomstig beroep te ontdekken' trok mijn aandacht. Het ging over het boek Speel je kerntalenten uit. Kinderspeelgoed vertelt wie je bent. Ik vond het bijzonder interessant en had het redelijk vlug verorberd. Daarnaast een artikel over 'We leren om te werken...', over werkplekleren en Kenniswerkers. Het artikel sloot af met volgende zin: 'Zin krijgen in leren en werken gaan hand in hand in een wereld waar levenslang leren het motto is. De nieuwe werknemer is een kenniswerker die zichzelf blijft ontplooien.' Schoon hé.

Pagina verder. 'Morgen zal ik wel studeren', na wat zelfherkennende passages stoot ik op volgende stukje intrigerende tekst van gedragstherapeute Sofie Michielsen: 'Tegenwoordig hebben bv. alle studenten een computer. En ze denken ook allemaal dat ze die nodige hebben om te studeren. Maar een computer is een enorme afleider: e-mail, internet, facebook,... Soms adviseren ze bijvoorbeeld aan elkaar om de netwerkkabel een paar uur uit te trekken of - en pas nu op - in de bibliotheek te gaan studeren!'

Hoera, gered, stop teloorgang bibliotheken, we zijn er door, de digikids landen terug op hun voeten, social netwerkafkickcentra mogen geactiveerd worden... Nou, zo erg is het nu ook weer niet, maar waarheid schuilt er wel in. Maar waar wil ik nu naar toe? Door dat woord 'bibliotheek' op die plaats begon ik dat begrip langzaam te koppelen aan 'gezinsbond' en wat bleek: ze zijn duidelijk familie: Ze hebben beide een oud imago maar zijn inhoudelijk uniek. Ze hebben voorbijgestreefde rubrieken maar hebben ook een immens bereik. Ze bieden voor iedereen wat wils en nu komt het belangrijkste: ze bieden een dienstverlening en profileren zich naar het sociaal-cultureel werk en het verenigingsleven. De sterkte van het systeem: het netwerk. Als we met dit gedachtengoed de bib kunnen uitbouwen tot een fysieke, aangename ontmoetingsplaats waar de dates uit de virtuele bib kunnen plaatsvinden dan moet de gezinskrant gewoon nog de layout wat veranderen en kunnen ze samen door de deur van het nieuwe decennium.

Literair Jongeren Festival of TXT on stage

Mijn zoon is een alien. Jongeren hebben hun eigen cultuur, altijd al gehad eigenlijk, in dat opzicht niets nieuws onder de zon. Ware het niet dat nieuwe technologieën ervoor zorgen dat het verder gaat dan hun eigen taaltje. Ze koppelen hun 'slang' aan hun eigen 'stuff' en 'tools', hun 'way of life'. GSM in de aanslag, nog vlug een 'chat' of even 'levelen', het krijgt de proporties van een geweldloze, stille digitale revolutie die vooral gestoeld is op een nieuwe vorm van communiceren (hyperlink, fragmentair en beeldgeorienteerd). Handige marketeers hebben dit al lang begrepen en spelen hier vlot op in: gedichten worden 'SMS-gedichten', flauwe meidenromans (grapje) worden 'chicklit', boeken die niet echt een eigen stijl hebben worden 'crossovers' en in de praktijk heb ik diezelfde term al zien opduiken om de adolescentendoelgroep vlotter te kunnen aanspreken. (Al ooit eens iemand ontmoet die zichzelf adolescent noemt? Wel, waarom gebruiken we het dan verdorie in bibliotheken?) Los van het feit dat dergelijke anglicanismen voor rechtopstaand nekhaar zorgen bij heel wat brave neerlandofielen gaat het steeds verder zijn gangetje. Op school moest mijn kind (9 jaar) in de godsdienstles bij een opdrachtje kiezen voor akkoord of 'deleten', tot mijn verbazing een erkend 'vandale-woord'. Nog even en hij leest zijn eigen 'mobile phone novel' of 'e-book' en nu ik er aan denk, eigenlijk ben ik zelf verslingerd aan 'graphic novels'. Ook Kunstbende laat zich niet onberoerd: deze wedstrijd om jongeren te stimuleren actief bezig te zijn met kunst en cultuur hanteert de rubrieken 'performance', nieuwe media, video, 'dj', ontwerpen, fotografie, 'TXT', 'TXT on stage', muziek en dans. Daarom volgend voorstel, laat ons voortaan voor kinderen en jongeren het niet meer hebben over de bibliotheek maar over de 'cultbase' met een 'TXT-center', een 'I-desk' en een 'Game-corner'? En ik die dacht dat Esperanto de wereldtaal zou worden ;-)

Fabchannel stops, kill your darlings

'Blasphemous Rumours?', nee helaas. No money means no content. Plots worden we ermee geconfronteerd, met 'The Jam'. Hebben ze teveel 'Undertones' verwerkt in hun optredens? Kwam 'The Police' aan de deur met een deurwaardersbevel? Elvis Costello beweerde zelfs opgevangen te hebben 'we'll squeeze them till they stop'. Het zijn inderdaad 'The Specials' van een aantal grote platenlabels (wat een term in dit internettijdperk hé) die zorgden voor 'The Clash'. Heb eigenlijk veel zin om mijn 'Sex pistols' boven te halen en een 'Joy Division' op te richten om dit prachtig initiatief met erotisch geweld te verdedigen. Fabchannel moet het afleggen tegen Moneychannel. This is 'the weeping song' maar ik hou me goed want http://www.youtube.com/watch?v=n547VhR1aRY. Laatste tip: zie platenhoes...

Wisselboeken

Laat ons even heel eenvoudig redeneren over het begrip 'bibliotheek'. Het zou wat respectloos kunnen omschreven worden als een openbare ruimte gevuld met boeken gekozen door boekenliefhebbers. Mensen die geen boeken willen kopen kunnen er terecht om voor een korte periode boeken te lenen. De reden waarom mensen hier hun boeken halen en niet kopen varieert van antimaterialisme, gebrek aan middelen, leeswoede tot de eenmaligheid van de behoefte (denk maar aan reisgidsen). Maar de tijden veranderen. Voor een prikje kun je bij de krant een boekencollectie verwerven en de persoonlijke bibliotheken floreren nog meer dan vroeger. Het gaat goed met de boekenverkoop en op de tweedehandsmarkt is het drummen. Bibliotheken dumpen hun magazijnboeken, etc, etc, etc. Met andere woorden, er is te veel, veel te veel, en dat geldt niet alleen voor boeken. Laat ons daarom maar eens rustig filosoferen over het idee achter 'Wisselboek' of 'Ruilboek' of 'Boekenruilen' als alternatief. Je stelt je eigen collectie ter beschikking voor ruil of meteen definitief als gift. Het idee is niet volledig nieuw, in bepaalde bibs heb je bakken met stationsromannetjes waar iedereen kan aan bijdragen maar ook uit putten. En laat die uitleverplaats dan misschien de bibliotheek worden. Mensen ontmoeten er elkaar en praten er over boeken en leeservaringen in een rustig leescafe. Van aanbod naar ontmoeting?

Google is dos, Viewzi is windows

Het zit hem allemaal in de presentatie, retail je weet wel. Brave catalogi durven al wel eens een icoontje of zelfs een cover presenteren bij hun zoekresultaten. Maar als je de wereld wat op z'n kop zet primeert de cover of de illustratie en verdwijnt de titel naar de achtergrond.
De term Visual Search Engine bestaat al een tijdje maar krijgt verschillende interpretaties. Eén van de invalshoeken vind je op je op Viewzi, hij (of zij, wie bepaalt eigenlijk het geslacht van die dingen?) baseert de zoekresultaten op grote search engines als google of yahoo maar experimenteert met de presenteerwijze. Van homepagescreenshots over een tijdlijn tot een linkingweb. Knap experiment, maar levert dit wel een meerwaarde op? Tja, als de resultlist flauw is zal de visuele presentatie daar niet veel aan verhelpen. Een ander mooi voorbeeld is Searchme die de bladertechniek toepast die nu heel populair is bij muziekdatabases.
Een heel andere invalshoek bij visual search engines krijgen we met ViPR te zien in onderstaand filmpje. Indrukwekkend? Ok, maar eigenlijk neem je gewoon een foto en zit het vernuft hem in de server waar de foto naar toe gestuurd wordt, die moet op basis van pixelscanning de juiste link weten te leggen. Ik veronderstel dat het nog makkelijk is om te spelen van 'Finding' Nemo, maar doe maar eens 'Kaas' van Elsschot of 'Slaap' van Annelies Verbeke, er is nog werk aan de winkel, maar het wordt wel een toffe winkel.